بیش از هفت ماه از اعلام توافق آتشبس جامع بین اسرائیل و حماس در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ میگذرد؛ توافقی که قرار بود به حمله نظامی تلافیجویانه و وحشیانه اسرائیل به غزه پایان دهد؛ حملهای که طبق گفته وزارت بهداشت غزه، در نتیجه آن دستکم ۷۲ هزار فلسطینی کشته شدهاند که تخمین زده میشود ۳۸ هزار نفر از آنان زن و دختر بودهاند، و ۹۰ درصد از جمعیت غزه نیز آواره شدهاند. با این حال، علیرغم این توافق، فلسطینیان در غزه همچنان به دلیل خشونتهای مداوم، محدودیت در کمکهای بشردوستانه و شرایط سخت و بیرحمانه زندگی، رنج میبرند.
در کرانه باختری نیز وضعیت فلسطینیان بهطور فزایندهای وخیمتر شده است؛ از تشدید حملات و بازداشتهای نظامی گرفته تا افزایش خشونتهای مرگبار شهرکنشینان، تخریب خانهها، محدودیتهای گسترده رفتوآمد و فشارهای اقتصادی. دولت اسرائیل نهتنها در مقابله با خشونتهای اعمالشده علیه فلسطینیان ناکام بوده، بلکه همزمان با پیشبرد روند الحاق دفاکتو سرزمینهای فلسطینی، به توسعه شهرکهای غیرقانونی در کرانه باختری نیز ادامه داده است.
در ۳۰ مارس ۲۰۲۶، تصویب «قانون مجازات اعدام برای تروریستها» که در عمل مجازات اعدام را عمدتا برای فلسطینیانِ متهم به حملات مرگبار، مجاز میکند، بار دیگر آپارتاید و رفتار تبعیضآمیز علیه فلسطینیانی که مشمول روندهای قضایی هستند را تقویت کرده است. نقض مداوم آتشبس و ادامه ظلم، سرکوب و ستم علیه فلسطینیانِ تحت اشغال نظامی، تنها به بازتولید چرخه خشونت منجر خواهد شد. بدون تحقق عدالت و تلاش واقعی برای پایاندادن به سلب مالکیت سیستماتیک فلسطینیان، دستیابی به صلح ممکن نیست؛ فرآیندی که ناگزیر باید با حضور و مشارکت خود فلسطینیان همراه باشد.